یه حس بد
چه احساسی بهتون دست می ده وقتی فقط به خاطر اینکه فکر می کنی رد شدن همکلاسی دوران دبستانت- که حالا توی کلاس های قلم چی هم همکلاسیت شده -از بغل صندلی تو سخته و باید کلی چپ و راست بشه .وظیفه ی گچ آوردن اونو به عهده بگیری و وقتی داری از در کلاس می ری بیرون بشنوی داره می گه : می خواد خودشو قاطی کنه . دبستان هم همین طور بود
( من احساس کردم یه گوله آتیش داره می خوره تو صورتم....داغ کردم)
( من احساس کردم یه گوله آتیش داره می خوره تو صورتم....داغ کردم)
گفته بودم که احساسم و اون چیزی که ازش برداشت می شه یکسان نیست..اینم یه نمونش! می دونید همین حرفا بود که باعث شد نرم اون دبیرستانی که اکثر بچه های دبستان و راهنماییم می رفتن....امروز دیگه بعد از ۳ سال یقین پیدا کردم که کار درستی انجام دادم
شاد باشید
+ نوشته شده در پنجشنبه 20 مهر1385ساعت 18:27 توسط یاسی
|
!اصلا وقت نمی کنم به کار دیگه ای برسم
خلاصه اینکه ببخشید که بهتون سر نمیزنم!
.یه جور خاصیه! عصبانی مهربون...توی یه ثانیه تن صداش از ۰ به ۱۰۰ می رسه ولی کلا آدم با مزه ایه
.هیکلشم که اول توضیح دادم براتون دیگه ...حالا فکر کنید با این هیکل می آد بقل بچه ها رو نیمکت می شینه که جلسه پیش نتیجشم دید...مانتوش گیر کرد به جامیزی میز پشتی ( مییزی که من می شینم ) و نخ کش شد ...کلی خندیدیم...
...مثل اینکه چشاشم انحراف داره...روز اول خودش متوجه شد چون وقتی به یکی از بچه ها اشاره ی کرد بدون استثنا جلوییش یا عقبیش جواب می دادند...دیگه آخر کلاس خودش گفت بچه ها انگار چشمای من چپن
دوباره خانومه حرفشو تکرار کرد ..این بقل دستیه منم دست زیر چونه زل زده بود بهش
..
